من علی شهباز هستم. دانشآموخته مقطع کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی از دانشگاه خوارزمی و دارای پروانه اشتغال سازمان نظام روانشناسی به شماره ۱۲۳۶۶.
مسیر تخصصی من در حوزه رواندرمانی با آموزش در زمینه مکاتب روانکاوی و رواندرمانیهای روانکاوانه نزد اساتید این حوزه در ایران آغاز شد. در این مسیر، بهطور ویژه به مکتب روابط موضوعی علاقهمند شدم و آموزش و مطالعه خود را در این حوزه ادامه دادم.
آموزش رویکرد رواندرمانی متمرکز بر انتقال (TFP) را که ریشه در دیدگاههای اتو کرنبرگ و سنت روابط موضوعی کلاینی دارد، نزد دکتر فرزین رضاعی گذراندهام و طی چند سال گذشته، در کنار دریافت نظارت حرفهای، به درمان فردی بزرگسالان مشغول بودهام.
در کنار فعالیت در حوزه درمان فردی، آموزش دوره اول گروهدرمانی تحلیلی را در انستیتوی گروهکاوی بریتانیا (IGA) گذراندهام و با عضویت در انجمن بینالمللی گروهکاوی (GASi) در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، فعالیت خود را در زمینه برگزاری جلسات گروهدرمانی تحلیلی نیز، تحت نظارت حرفهای، ادامه دادهام.
در اتاق درمان، هدف من رفتن به لایههای زیرین روان و تلاش برای شناخت، درک، تحلیل و بازتجربه نیروهای روانیای است که گاه در تعارض و کشمکش با یکدیگر قرار دارند. این فرایند، چه در درمان فردی و چه در گروهدرمانی، در بستر رابطهای نزدیک و امن و در چارچوب اصول اخلاقی و حرفهای شکل میگیرد.
یکی از بخشهای مهم این فرایند، آشکار شدن الگوهای تکرارشوندهای است که گاهی خارج از آگاهی ما، در روابط نزدیکمان نیز خود را نشان میدهند. شناخت این الگوها میتواند به ما کمک کند تا تجربهها و روابط خود را با آگاهی بیشتری ببینیم و معنای تازهای از آنها پیدا کنیم.
در گروهدرمانی، علاوه بر این موارد، امکان مشاهده و شناخت شبکههای ارتباطی و نقشهایی که تحت تأثیر فشار گروه و اعضای آن به «من»، «دیگری» و «گروه» واگذار میشوند، فراهم میشود. این تجربه میتواند به درک عمیقتری از پویاییهایی منجر شود که احساسات، رفتار و تجربه ما را در گروهها و روابط اجتماعی مختلف شکل میدهند.